تبليغاتX
برهنــــــگی های مــن - 254
 


تمام فصل های خلقت

در هزار توی گیسوانت لم می دهند

وقتی که مردمک ِچشمانت٬

رو به رویاهای من مماس می ایستند.

اندام ترد ِلذت هایم

نفس می کشند عطر سیب ِتنت را٬

خدا خواب بود که از بهشت چیدمت...

 

+ صــــبا 87/10/03  |

<