لطیف تر دل می بندمت و عمیق تر
قسم می خورم...
بر فراز تشویش های من٬
خنجری برنده تر از
تیغ ِنگاه ِتو نیست
و غم محضی که به ژرفای جانم فرو می کند ...
بگذار
بساط ِلاجوردیه چشمانت
هنوز هم
فاتح ِشهوت ِدیوانه ی
شعر هایم باشد
اردیبهشتیه غمین ِمن !
پ.ن:این پست مخاطب خاص دارد و به مناسبت تولدش در اولین روز ِاردیبهشت ماه تقدیمش می شود
